Gelukszoekers

“Weet je wat je hebt? Is de cirkel rond
Zie je wat er staat of enkel wat er stond
Krijg je wat je wilt, of zelfs meer dan wat je vroeg
Ben je tevreden met het minste of is het meeste niet genoeg
Raak je verwonderd van de sneeuw, van het ruizen van de wind
Geniet je van de vogels, van het lachen van een kind
Creëer je je geluk, want binnen in jezelf is waar het eindigt en begint”
– Marco Borsato ‘Mooi’

Geluk…  Er zijn liedjes over geschreven, boeken aan geweid, tv-series over gemaakt. We willen het allemaal en zijn er continu naar opzoek. Je kunt speciale trainingen volgen en er bestaan honderden methodes die beweren de perfecte formule te kennen om het ultieme geluk te bereiken. Maar als we het dan uiteindelijk denken te hebben in de vorm van een dure auto, een kast vol met de laatste mode of een groot huis, dan blijkt dat geluk toch niet zo’n voldoening te geven als dat we hoopten. Dus besluiten we verder te zoeken en het ergens anders te vinden. En als je het dan toch even ervaart, in de kleine dingen, zoals ‘de vogels in de lucht of het lachen van een kind’ dan lijkt het maar van korte duur te zijn en komen er altijd weer gebeurtenissen die het op termijn overschaduwen…

Kortom: Gelukszoekers, we zijn het allemaal. De definitie van een ‘gelukszoeker’ in de encyclopedie is 1) Avonturier 2) Fortuinzoeker 3) Iemand die zonder een vast plan de wereld intrekt om zijn geluk te beproeven. Maar typ je de benaming gelukszoeker in op google dan vind je geen afbeeldingen van klavertjes vier, avonturiers, rijke mensen of andere ideaalbeelden. Nee, dan sta je oog in oog met tientallen afbeeldingen van vluchtelingen die in overvolle bootjes dobberen op de middellandse zee. Dan zie je uitgehongerde mensen in kampen en dood aangespoelde kinderen. Mensen en kinderen die uit angst voor hun leven naar ons toe vluchten en die wij de naam ‘gelukszoeker’ geven.

Wat mij betreft een prachtige benaming, voor mensen die in eigen land met de dood worden bedreigd en noodgedwongen hun geluk ergens anders moeten vinden. Voor mensen die ooit gelukkig waren met een goed inkomen en een liefdevol gezin in hun eigen land en cultuur, maar die nu uit datzelfde land weg moeten vluchten. Gewone mensen, zoals jij en ik. Laten we hun inderdaad gelukszoekers noemen, omdat ze opzoek zijn naar hun basisbehoeften als eten, drinken en een bed. Omdat we hopen dat ze dat ooit weer zullen vinden en vooral omdat we weten hoe het is om gelukkig te willen zijn.

Maar laten we afstand doen van de gedachten dat die mensen het prima hadden en alleen maar op zoek zijn naar nóg meer. Want niemand laat een huis, inkomen en land achter om met zijn/haar hele hebben en houden het leven van hem/haarzelf en kinderen op het spel te zetten op de middellandse zee of in een vrachtwagen van mensensmokkelaars. Dan ben je wanhopig en is er geen andere uitweg. Hanteren we bij deze mensen niet onterecht de maatstaven die we zelf nastreven in onze (onbevredigende) zoektocht naar geluk? En is dat dan niet gewoon hypocriet?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s